عبدالفتاح سلطانی در گفتگو با کمیته گزارشگران حقوق بشر:« عاملان محرومیت از تحصیل بهاییان مجرمند و باید محاکمه شوند»
کمیته ی گزارشگران حقوق بشر - هر ساله بسیاری از داوطلبین بهایی ورود به دانشگاه در مرحله ی اول مشاهده ی نتایج یا پس از آن در مرحله ی انتخاب رشته با نقص پرونده مواجه می شوند و یا با وجود رتبه های مناسب با گزینه ی مردود رو به رو می گردند، عده ای دیگر ثبت نام نمی شوند و آن عده ی قلیلی هم که به دانشگاه وارد می شوند به مرور و پس از گذراندن یک یا چند ترم حکم اخراج میگیرند. پس می توان گفت تقریبا همه ی داوطلبان بهایی به نوعی از تحصیل محروم هستند.
در بند الف ماده ی 26 اعلامیه ی جهانی حقوق بشر به صراحت بیان شده است که: «آموزش حرفهای باید عمومیت پیدا کند و آموزش عالی باید با شرایط تساوی کامل ، به روی همه باز باشد تا همه ، بنا به استعداد خود بتواند از آن بهره مند گردند.»
تاریخچه محرومیت بهائیان ایران از آموزش عالی پس از انقلاب اسلامی
وحید صادقی
پس از انقلاب اسلامی ایران در کنار انواع محرومیت و فشار بر جامعه بهائی ایران، محرومیت از تحصیلات عالی و فشار بر دانشگاهیان بهائی، مقارن با انقلاب فرهنگی در سال 1359 آغاز گردید.این محرومیت شامل اخراج کارمندان و استادانی که پیرو آئین بهائی بودند، وهمچنین اخراج کلیه دانشجویان بهائی وجلوگیری از ورود به دانشگاه در سالهای بعد می شود.
اخراج کارمندان و استادان بهائی
به او که با شکایت آشنا نیست!
تارا نورانی
سرد بود و بخار کتری روی پنجره های اتاق به پایین می سرید. دستهایت را چند بار به هم مالیدی و از پله های زیر زمین به بالا آمدی. در را باز کردی و سوز سرما را با خودت آوردی توی اتاق. بعد دستی به موهای کوتاه من کشیدی. یک تریکوی صورتی هم دستت بود؛ رویش عکس یک بستنی چاپ کرده بودی. گفتی "این رو مامان برات بلوز می کنه".
چاپ روی پارچه کار می کردی، قبلش هم نجاری. همیشه بوی چوب می دادی و من در عالم کودکیم بوی خرده چوبهای زیرزمین را دنبال می کردم تا به شما ها برسم. اره می کردید، الوارهای تیره و روشن را.
حق تحصیل بهاییان/همه ی حقوق انسانی برای همه ی افراد انسانی
رشيد اسماعيلي
«هر كس ميتواند بدون هيچ تمايز - خصوصاً از حيث رنگ ، جنس ، نژاد ، مذهب ، عقيده سياسي يا هر عقيده ي ديگر و همچنين مليت و وضع اجتماعي ، ثروت ، ولادت يا هر موقعيت ديگر ، از تمام حقوق و كليه ي آزادي هايي كه در اعلاميه حاضر ذكر شده است بهره مند گردد . به علاوه هيچ تبعيضي به عمل نخواهد آمد كه مبتني بر وضع سياسي ، اداري و قضايي يا بين المللي كشور يا سرزميني كه شخص به آن تعلق دارد . خواه اين كشور مستقل ، تحت قيوميت يا خود مختار بوده و يا حاكميت آن به شكلي محدود شده باشد »
ماده ی 2 از اعلامیه ی جهانی حقوق بشر
«مردم ايران از هر قوم و قبيله که باشند از حقوق مساوي برخوردارند و رنگ، نژاد، زبان و مانند اينها سبب امتياز نخواهد بود»