Image: 

محمدجواد لاریجانی در سال ۱۳۳۰ در نجف متولد شد. او پسر میرزا هاشم آملی روحانی شیعه بود و بعد از مهاجرت پدرش به نجف در همان شهر به دنیا آمد. لاریجانی ابتدا در حوزه علمیه شروع به علم آموزی کرد. اما برای همیشه در حوزه نماند و در دانشگاه صنعتی شریف در رشته مهندسی برق تحصیلاتش را ادامه داد.

به گفته بهمن بختیاری، در کتابی چاپ شده توسط دانشگاه فلوریدا، و همچنین گزارشی در نشریه تایم، لاریجانی مدرک دکترایش را از برکلی اخذ کرد. اما به گفته آلین جکسن، در ماهنامهٔ انجمن ریاضی آمریکا، وی هیچ‌گاه این دوره دکترا را به پایان نرسانده‌است. به گزارش این فرد در جولای ۲۰۰۶ گوگل یک مدخل در پروژه تبارشناسی ریاضی برای محمدجواد لاریجانی ذخیره کرد که می‌گفت که او تحت نظارت رابرت وت در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی در زمینه نظریه مدل دکترا گرفته است. ولی چندی بعد مدخل او برداشته شد.

Image: 

داده‌های آزمایشگاه فوتوشاپ

نیكلاس وید
ترجمه كوروش پیربازاری

معلوم شده كه در میان وسوسه‌های بسیار عصر دیجیتال، دستكاری تصاویر برای علم خیلی دردسرساز است و ژورنال‌های علمی سعی می‌كنند چاره‌ای برای آن پیدا كنند. بعضی سردبیران این ژورنال‌ها در فكر آنند كه برای این كار از آزمونی استفاده كنند كه هم‌اكنون ژورنال زیست‌شناسی سلولی از آن استفاده می‌كند و با همین آزمون بود كه مچ دكتر هوانگ وو سوك (H.Woo Suk) به خاطر جعل تصاویر سلول‌های بنیادی جنین انسان گرفته شد.

Image: 

دكتر احمد صدری٭
فرهنگ دانشگاهی ایران در کف شیر نر خونخواره «عدم امانت علمی» گرفتار است ولی ناامید نشویم که تسلیم و رضا تنها چاره ما نیست. چاره جدی‌گرفتن بیماری و یافتن مداوای اساسی است نه حمله به علایم مرض. البته نخست باید عمق فاجعه را وجدان کنیم، که با دو رسوایی اخیر دکترای مجعول وزیر مملکت و مقاله علمی «ببر و بچسبان» مدرس دانشگاهی که کارش تربیت مدرس دانشگاه است نباید کار سختی باشد. بدتر از وزیر جاعل مدرك، مدافعان اویند که به‌جای سرافکندگی در کنج اعتذار آب را گل‌آلود و شهر را شلوغ کرده و برای دستمال یک مدرک مجعول می‌خواهند قیصریه همه مدرک‌داران را به آتش بکشند. آنان که رایت اخلاق و معنویت را در مجامع مختلف موعظه می‌کنند بدانند که توجیه و تبرئه این نادرستی‌ها در این سطح از نظرها پنهان نیست و دور نیست که از عطار پرگو بپرسند که این مشک چرا خود نمی‌بوید؟

Image: 

قابل توجه گینس

دكتر حسین آخانی

این روزها تقلب علمی یك عضو هیات علمی یكی از دانشگاه‌های غیر‌دولتی شمال ایران از یك محقق استرالیایی بازتاب گسترده‌ای در محافل علمی كشور داشته است. در گفت‌وگوهای خودمانی برخوردهای مختلفی با این پدیده می‌شود. بعضی معتقدند بایستی با ایشان به شدت برخورد كرد و محیط‌های علمی را از وجود چنین افرادی پاك كرد. عده‌ای معتقدند دزدی علمی پدیده‌ای شایع در محیط‌های علمی ایران است و این بنده خدا اینقدر ساده بوده كه بدون دستكاری در اصل مقاله فقط نام خود را جایگزین مولف اصلی كرده است.

كاوه فیض‌اللهی

استرالیا در چند سال اخیر چنان دچار خشكسالی شده كه از فرط كمبود علف در مقاطعی گوسفندها را گله‌گله به كشتارگاه برده‌اند. همین سبب شده كه این منطقه اكنون به كانون پژوهش‌های مربوط به خشكسالی تبدیل شود. یكی از دانشمندان برجسته‌ای كه از چهره‌های پیشگام این جنبش به شمار می‌آید، دكتر جان پاسیورا (J.Pasiioura) است كه به عنوان دانشمند پژوهشی در سازمان پژوهش‌های علمی‌و صنعتی استرالیا (CSIRO) مشغول به كار است.