Image: 

سعيد اركان‌زاده يزدي
سرانجام متوليان آموزش عالي كشور، پذيرفتند كه در تلاشند ورود دختران به دانشگاه‌ها را كنترل كنند ؛ رئيس سازمان سنجش آموزش كشور روز 5 اسفندماه سال گذشته (1386)اعلام كرد كه در برخي از رشته‌هاي دانشگاهي، دختران و نيز پسران نمي‌توانند بيش از 70 درصد ظرفيت پذيرش را اشغال كنند. در ظاهر به نظر مي‌رسيد با اين كار، پسران نيز ممكن است در راه يافتن به دانشگاه دچار مشكل شوند اما چون در سال‌هاي اخير، تعداد پذيرش دختران در كنكور روبه افزايش بوده است، محدوديت 70 درصدي در پذيرش جنسيتي عملاً براي دختران محدوديت ايجاد خواهد كرد. در آزمون سراسري سال گذشته، حدود 65 درصد پذيرفته شدگان دختر بودند و اين سهم در چند سال گذشته تقريباً به همين منوال بوده است. در محافل غيررسمي، اين طور شايع بود كه سازمان سنجش براي ورود دختران به دانشگاه محدوديت ايجاد كرده است تا نسبت پسران و دختران جوان تحصيلكرده به هم نخورد.

اما مسوولان وزارت علوم و بهداشت، همواره اعمال پذيرش جنسيتي در كنكور را كتمان مي‌كردند. رئيس سازمان سنجش، يك ماه پيش از آن كه وجود پذيرش جنسيتي در كنكور را بپذيرد، بر نبود پذيرش جنسيتي در آزمون سراسري تأكيد مي‌كرد. وزير بهداشت هم در همان دوران، در پاسخ به خبرنگاراني كه از محدوديت‌هاي جنسيتي در پذيرش دانشگاه‌ها مي‌پرسيدند، سئوال را نشنيده گرفت و تنها به ذكر آمار افزاش حضور دختران در دانشگاه‌ها بسنده كرد و گفت: «ترويج علم و دانش براي همگان بخصوص زنان پيگيري مي‌شود و دو سوم فارغ‌التحصيلان جديد علوم پزشكي را زنان تشكيل مي‌دهد.» اما دو روز بعد، مركز پژوهش‌هاي مجلس در گزارشي كه منتشر كرد، به طور رسمي اعلام كرد در سال 1385 براي 26 رشته و در 1386 براي 39 رشته دانشگاهي، اعمال سياست متناسب‌سازي جنسيتي در آزمون سراسري، ضرايبي را به صورت 30 يا 40 درصد زن، 30 يا 40 درصد مرد و بقيه به صورت رقابتي، براي توزيع دانشجويان برحسب جنسيت درنظر گرفته شده و البته تأكيد كرده بود كه اين كار در مراجع و مجامع كارشناسي به دقت واكاوي و بررسي نشده است. از وزير علوم نيز در اوايل برعهده گرفتن مسووليت وزارتخانه، نقل قولي درباره پذيرش جنسيتي منتشر شده بود كه در همان زمان، مخالفت جامعه دانشگاهيان را در پي داشت و همين اعتراضات بود كه باعث شد بعدها مسوولان آموزش عالي با احتياط بيشتري در اين‌باره اظهارنظر كنند.

موافقان پذيرش جنسيتي، مشكلات غلبه سهم دختران در ظرفيت دانشگاه‌ها را مربوط به مواردي رفاهي مثل تأمين خوابگاه و حفاظت از آنها در برابر آسيب‌هاي اجتماعي احتمالي و نيز مسايل جامعه شناسانه‌‌اي چون بلااستفاده ماندن بخشي از هزينه‌هاي صرف شده براي تربيت نيروي متخصص و تغيير جنسيتي بازار كار مي‌دانستند.

اما از آن‌سو، مخالفان محدوديت پذيرش دختران، مي‌گفتند كه در ورود به دانشگاه تنها بايد بنيه علمي مدنظر باشد و وارد كردن مولفه‌هاي غيرعلمي در آن، نهايتاً سطح علمي دانشگاه‌ها را پايين مي‌آورد. وزير علوم يك سال پيش گفته بود كه براي اعمال پذيرش جنسيتي، منتظر طرحي از سوي مجلس باقي خواهد ماند اما با سخنان اخير رئيس سازمان سنجش، مشخص شد كه دولت در اين ماجرا چندان هم صبر و تحمل پيشه نكرده است؛ عبدالرسول پورعباس رئيس سازمان سنجش، گفته است كه پذيرش جنسيتي در برخي موارد به ضرر پسران هم خواهد بود: «در رشته‌هاي رياضي و فني به دليل اين كه نمره دختران به طور ميانگين پايين‌تر از نمرات پسران است، پذيرش به نفع دختران و در رشته‌هاي علوم تجربي، به دليل اين كه نمره دختران بيشتر از پسران است، پذيرش و قبولي به نفع پسران تمام مي‌شود.» 
به نقل از شهروند امروز،شماره41،سال سوم،1 فروردین 1387
http://www.shahrvandemrouz.com/41/default.aspx